|
Jej współczesna nazwa
została ustalona po wojnie. Na wcześniejszych mapach spotkać można nazwę
Ost Deep lub Treptower Deep. Zanim w połowie XV wieku założono Mrzeżyno,
Trzebiatów korzystał z portu Regoujście, położonego nieco na wschód od
dzisiejszego portu. W 1456 r. Regoujście zostało z powodu sztormów
i niekorzystnych wiatrów zapiaszczone / inna wersja upadku portu mówi
o niechlubnej roli kołobrzeżan, którzy topiąc statki z kamieniami,
zablokowali i zniszczyli konkurenta/. Wkrótce jednak mieszkańcy
Trzebiatowa przekopali dla Regi nowe łożysko o długości 1,5 km. Przekop
był, jak na tamte czasy, dużym osiągnięciem technicznym. Od tego czasu do
nowej osady zaczęli przybywać nowi mieszkańcy. W 1538 r. Mrzeżyno
zamieszkiwało już 19, a w 1587 r. 24 rodziny. Według zapisów
trzebiatowskiego magistratu w XVI wieku kupcy pływali stąd do Lubeki,
Stralsundu, Gdańska, na Bornholm, do Kopenhagi i Bergen, bowiem już od
1365 Trzebiatów wchodził w skład Hanzy. Nie tylko handel Trzebiatowa, lecz
także i Gryfic odbywał się drogą morską przez port w Mrzeżynie. U schyłku
XVIII wieku rzeka Rega uległa znacznemu zamuleniu i mimo wysiłków
trzebiatowskiego kupiectwa nie udało się przywrócić żeglowności rzeki. Od
tego okresu datuje się rozwój Mrzeżyna, jako nadmorskiego kurortu. W 1859
r. z gruntów gminnych wydzielono pierwsze parcele pod domy dla kuracjuszy.
Jednak za pierwszego kuracjusza uważać można generała Gebharda von
Blüchera, zwycięzcy spod Waterloo, który w latach 1807-1808 stacjonował
ze swoim regimentem w Trzebiatowie i często zażywał kąpieli morskich
w Mrzeżynie. Budziło to zdziwienie mieszkańców, ponieważ do początku XIX
wieku publiczne kąpiele morskie uważane były za coś nagannego. W szkołach
i kościołach porównywano je do rozpusty i nadużywania alkoholu. W 1842
roku, jako młodzieniec, odbywał ćwiczenia w 9. Pułku Ułanów w Trzebiatowie
Otto Bismarck. Także i on odwiedzał Mrzeżyno, korzystając z jego pięknych
plaż. Latem 1843 roku ukazał się w Trzebiatowie pierwszy numer gazety "Deeper
Strandläufer" (Goniec Plażowy Mrzeżyna), który informował o kuracjuszach,
życiu plażowym, możliwościach żeglarstwa, wędkowania itp. Z jego szpalt
dowiadujemy się, że o 6 rano chodzili się kąpać panowie, potem grali
w karty i czytali gazety. Panie kąpały się pomiędzy 8 a 10, potem wracały
do ośrodków. Po godzinie 16 wszyscy spotykali się, by wspólnie spędzić
czas. W soboty i niedziele odbywały się bale. W 1912 r. do Mrzeżyna
dotarła linia kolejki wąskotorowej z Trzebiatowa, co zwiększyło liczbę
przyjezdnych do ok. 2500 kuracjuszy. Czasy bujnego rozkwitu Mrzeżyna
zahamowała I wojna światowa. Po wojnie odkryto miejscowość na nowo.
Pokryte słomą i trzciną jeziorową dolnosaksońskie domy nadały miejscowości
specyficznego uroku. W Mrzeżynie spędziła swoją młodość pisarka Rita von
Gaudecker. W latach 1924-1935 często odwiedzał te strony malarz Lionell
Feininger. Wygląd i charakter miejscowości zmienił się bardzo na przełomie
roku 1935-1936, wraz z budową jednostek wojskowych po obu stronach Regi.
W Ośrodku Szkolenia Czołgistów szkoliło się jednorazowo 4 tysiące
żołnierzy. Podczas II wojny światowej, po zbombardowaniu Peenemünde,
rozmieszczono w Zachodnim Mrzeżynie stanowiska broni V2. Po wojnie, w 1950
Mrzeżyno zostało uznane jako teren ściśle wojskowy, zawieszono więc
działalność kąpieliska, ruch turystyczny przestał istnieć. Stan taki trwał
przez siedem lat.
Współczesne Mrzeżyno to kilkadziesiąt ośrodków wypoczynkowych,
kolonijnych, pól namiotowych usytuowanych w pasie nadmorskiego lasu.
Czysta, szeroka plaża, możliwość kąpieli morskich /I klasa czystości wody/
i słonecznych, specyficzny mikroklimat zalecany w leczeniu alergii
i chorób górnych dróg oddechowych to idealne warunki do wypoczynku.
Interesującym elementem są lasy nadmorskie. Ciągną się one wzdłuż całej
linii brzegowej. Można spotkać tu wiele gatunków fauny i flory – w tym
rzadkie, niespotykane gatunki jak np. żółw błotny, czy orzeł bielik. Lasy
i przecinające je dukty stwarzają możliwość uprawiania w tym terenie
turystyki rowerowej. Będąc w okolicach Mrzeżyna i Rogowa warto zatrzymać
się nad jeziorem Resko Przymorskie. Ten płytki akwen, będący kiedyś morską
zatoką nadaje się znakomicie do uprawiania sportów wodnych /nad jeziorem
jest wypożyczalnia sprzętu pływającego/. Na uwagę turysty powinna zasłużyć
również rzeka Rega. Jest to druga, co do wielkości, rzeka na Pomorzu
Zachodnim. W jej czystych wodach (I i II klasa czystości) można spotkać
wiele gatunków ryb, szczególnie troć wędrowną. Brzegi rzeki, w jej górnym
i środkowym biegu, są mocno zadrzewione, dlatego sprawia ona wrażenie
rzeki górskiej. Rega to znakomite miejsce do uprawiana turystyki kajakowej
i wędkarstwa. Morski klimat w Mrzeżynie charakteryzuje się stosunkowo
małymi różnicami miedzy temperaturą lata i zimy. Średnia temperatura
roczna: 7,5 - 7,9 st. C, a od maja do sierpnia 13,8 - 14,5 st. C. Dni
gorących: średnio
16. Zima trwa 45-50 dni, w tym z pokrywą śnieżną mniej niż 40 dni. Ilość
opadów w okresie lata jest mała i wynosi
ok. 150 mm. Małe opady letnie kompensuje duża wilgotność powietrza
dochodząca do 80%. Średnio w roku jest
50 dni z silnymi wiatrami.
Linia brzegu morskiego jest wyrównana, pozbawiona zatok lub półwyspów.
Płaskie plaże są tu dość szerokie, pokryte drobnym piaskiem. Wydmy
łagodne, porośnięte trawami oraz innymi roślinami, w tym mikołajkiem
nadmorskim oraz rokitnikiem zwyczajnym, którego pomarańczowe owoce
zawierają w sobie olbrzymią dawkę witaminy C. Na plaży i w jej
bezpośredniej bliskości spotkać można mewę śmieszkę - ptaka wielkości
gołębia o orzechowo-brązowym zabarwieniu głowy, łatwo się oswajającego
i przywiązującego do człowieka. Mewy nie potrafią nurkować. Czynią to
natomiast rybitwy. Plażę w Mrzeżynie upodobała rybitwa zwyczajna,
rozmiarami zbliżona do mewy śmieszki. Rybitwa nazywana jest często
jaskółką morską /od rozwidlonego ogona/; głowę ma ubarwioną na czarno;
łowi małe ryby, rzucając się na zdobycz z lotu. Na brzegu morza leżą
muszle małży morskich. Największym naszym małżem jest małgiew-piaskołaz;
jego muszle dochodzą do 8 cm, a skorupki przypominają jajka. Najczęściej
znajdujemy jednak nieduże muszle rogowca bałtyckiego oraz omułka
jadalnego. Najpiękniejszą muszlą bałtycką jest przypominająca kształtem
serce i pokryta żeberkami muszla sercówki jadalnej. Czasami, szczególnie
po sztormie, znajdziemy na piasku brunatne plechy morszczynu
pęcherzykowatego oraz trawy morskiej /zostery/, wykorzystywanej dawniej
w tapicerstwie. Spacerując, często natrafić można na kawałki bałtyckiego
bursztynu.
Najbliższy port
lotniczy - Goleniów 70 km.
Najbliższy pasażerski port morski - Świnoujście 80 km.
Do Mrzeżyna można dojechać od strony Trzebiatowa drogą wojewódzką
109
lub od strony Dźwirzyna /Kołobrzegu/ drogą powiatową 17101.
Mrzeżyno posiada dogodne bezpośrednie połączenia autobusowe z
okolicznymi miastami czyli Trzebiatowem i Kołobrzegiem i pośrednio /z
jedną przesiadką/ m.in. z Koszalinem, Słupskiem, Gdynią, Szczecinem,
Świnoujściem.
Koleją z głębi kraju dojechać można do Trzebiatowa /z kierunku
Kołobrzegu lub Szczecina/.
Kąpielisko główne
Mrzeżyna regularnie od trzech lat otrzymuje międzynarodowy znak jakości
– Błękitną Flagę.
|
Kilka słów o Mrzeżynie ...
